Pantea Panahiha Instagram – به نام خدا کشورداري ما با هر متر و معياري به خوزستان بدهکار است. هر حکومتي که دستش را بالا مي‌گيرد و مي‌گويد سرزمين را بدهيد دست من، من اداره اش مي‌کنم، بطور عام، وقتي فيلتر روي فيلتر، آدم‌هاي ناصواب را در مسير قدرت از دور خارج مي‌کند، بطور اخص، ديگر بين خودش و بهانه، کيلومترها فاصله انداخته است و روز تنگ، دستي براي برداشتنش ندارد. اگر کسي از ارتفاعات بالاي هرم قدرت مي‌انديشد که جامعه، رنگ هاي روشن و گرم دارد، سرخ است، صورتي ست، بگذاريد اين‌بار قطع و مسلم بگوييم که تيره است، تاريک است. نه از دريچه سينما، نه در سکانس هيچ فيلمي، بل به گواه ضجه‌ها و نعره‌هاي زن‌ها و کودک‌هاي کوچه و خيابان، کودکان سيستان، زنان خوزستان. ما از ايده‌آل ها حرف نمي‌زنيم. از ابتدائيات زندگي نباتي حرف ميزنيم؛ آب، برق و نور، هواي نفس‌کشيدن، سلامتي و واکسن. خشکسالي مديريتي تا اکنون تنها گوشه اي از خودش را نشان داده؛ حجم پشت سد کرخه که حالا دست‌ودلبازانه رها شده تا بي‌برقي و تاريکي را موقتاً مرتفع کند، شهريور ماه، روي ديگر سکه‌ي بي‌آبي را نشان خواهد داد، اين‌بار نه به شکل عکسي از گاوميش‌هاي کلافه در چاله‌اي آب، که به شکل تصويري ترسناک از تشنگي و عطش و مرگ آدم‌ها به معناي واقعي کلمه. سرچشمه درد و فرياد را بيابيد و لوله‌هاي تفنگ را صرف باز کردن راه آب در گِل فرو کنيد. سد سازي‌ها در سرچشمه‌ي دجله و فرات در کوه‌هاي ترکيه که آب اروند و کارون را تأمين مي‌کنند، وضع را از اين که به چشم ديديم بدتر خواهد کرد. امروز براي خوزستانِ آن روزهاي سخت‌تر آماده شويد. منابع در حال غارت شدن است . خشکاندن تالاب‌ها برای استخراج نفت، سد سازی‌های بی‌رویه، انتقال آب خوزستان به جاهای دیگر و توسعه‌ي کشت نیشکر، مهم‌ترین دلایل این بی‌آبی است و ترجمه‌ي خشکساليِ مديريتي. ما که پاي اين دردنامه را امضا کرده ايم، ما جمعي از دست اندرکاران سينما و تلويزيون ايران، در این تجمع مسالمت آمیز خواست هاي محرز و هويدايي داريم: ادامه در کامنت اول #خوزستان_تنها_نيست #خورستان_تشنه_است #مسئولين_بى_كفايت #مردم_مظلوم_خوزستان #نه_به_خشونت_عليه_مردم_خوزستان #خوزستان_مادر_خرج_ایران