Poulad Kimiayi Instagram – در آخرين لحظه ي خفگي از سرب در شهري كه گسل انفجار بغض به انتظار كوچ آخرين پرنده نشسته در كشوري كه نوازش نسيم اعتماد سالهاست كه به پرچمش نوزيده من به دنبال تو ميگردم ! با صورتي بي شمايل سوخته در اسيد كه فوران كرده از اعماق كراهت با صداي سركوب شده ي مادرم كه كري او جسدم شد در داستانش لبان دوخته شده از زنجير … زبانم خشك شده در دهانم تا كرم بزند از زخم زبانهاي اين بيگانگان در واپسين لحظات كوري ! پس از ايثار چشمانم به گاز اشك آور براي پس گرفتن كوچه از كفتار به دنبال تو ميگردم …اي تو كه از تاريخ جا مانده ايي بي حسي فقر پاهايم را شلاق ميزند سنگهاي خانه شهيدان گريان زير پايم چو ميخي زنگ زده و كند به پاي مسيح بود و آرام درد را عشق مي ساخت و من نبود تو را درد پس كجاي اين شهر بايد تو را پيدا كنم اين كوچه هاي مرگ ناميده هيچ كدام راه را به تو نميرساند تو كه خود زندگي بودي و مرگ را عشق كردي گمشده ي ما بودي باز خورشيد زخم باز كرد و آسمان خون شد.. من در اين تاريكي و بي كسي اين خيابان بي انتها به دنبال تو ميگردم . به دنبال تو اگر تا فردا با صداي گلوله و فرياد مرا طاقت بود شايد كه با پيدا كردن تو نام من هم نام يكي از كوچه هاي اين شهر باشد ! آسوده باش من کنار تو ام به اندازه تسلیم آخرین موج به ساحل با امنیت یک تنگ برای ماهی که بخوابد برای آخرین نفس به یاد دریا. تا رهایی آخرین برگ از شاخه که میبرد خاطره بهار با تو بودن را . همراه آخرین باد پاییزی که میرساند برگ را به ریشه برای پوشش از زمستان. آسوده باش من کنار تو ام ! چون آتش و شمع که خود را عاشقانه درهم خفه میکنند تا آخرین دم نور آسوده باش من کنار تو ام ……در لحظه ی پریدن از یک کابوس . به اندازه لمس دستانت در بیداری میان عمیق ترین خواب عاشقانه . من کنار تو ام تا اولین نگاه گریان تو در شلوغی این شهر بی تفاوت . به آخرین قدم رسیدن به قله ی بلندترین کوه عریان در برف. تا آب شدن من در چشمه آن کوه به رودش برای رسیدن به تو . از تو حاضرم با تمام دنیا سخن بگویم ….تا زمزمه تحمل شب سرد در گوش یک بی خانمان . آسوده باش آسوده باش . من از ابتدا کنارت بودم در این عمر کوتاه تو شیشه بودی و من شن درون آن هر دو از جنس هم بودیم و عمر را زمان کردیم . پولاد کیمیایی#آبان زمستان ۹۸