Poulad Kimiayi Instagram – این شعر رو دو سال پیش نوشتم تازه کرونا داشت جان میگرفت و گفتم بهانه ی خوبیه یادمون نره چه روزهایی گذشت و چه کسانی رو از دست دادیم بهار در قرنطينه بيا فقط يك بار ديگر آنچه بوديم را تكرار كنيم به استقامت يأس در زمستان بهار را باور كنيم از آخرين نفس آتش در ميان فصل سرد قلبها رو با هر نبض عاشقانه چو خورشيد گرم كنيم بيا آنچه هستيم را براي يك بار فراموش كنيم تا خواب عميق كودكانه با قصا مادربزرگ بي پايان نشود در اين شبهاي بي خوابي از گرسنگي پدر كه آخرين نان سفره را براي تو خواست خواب گندم زار را روي شانه هاي باد باور كنيم با هر دم از اين هواي آغشته به سم زندگي را يك بار ديگر به لبان هم عاشقانه بازدم كنيم ايكاش يك بار ديگر اين راه نرفته را آغاز كنيم! يگر نمي توانم نوازش بهار را به اين عقربه هاي عفوني احساس كنم انگار سكون همين ثانيه تا ابد به انتظار جواب ما ايستاده بود وصيت زندگي آخرين نفس بود از ميان هزاران كفن دوخته شده به لبانم زمزمه ميكرد طاقت بيار به هنگام خفگي عميق ترين نفسمان را كشيده ايم شايد حكمت بدر كردن اين بهار در قرنطينه به اندازه رشد يك گندم بود ميان سفره هفت سين مان #پولادکیمیایی#شعر #pouladkimiai