Poulad Kimiayi Instagram – در این سکون بی اختیار ایستاده ام در این راه بی انتها سنگ می شوم به ناچار ذره ذره اندر دل خویش…..تا بشکند آیینه به از هیچ کیش سنگ می شوم به ناچار سنگ دیوار بن بست این خیابان‌های بی انتها سنگ خشم فقر در دست یک معلم تاریخ تنها سنگ فرش میشوم به پای اساتید تاریخی تا بپا خیزند دوباره از دل این تاریکی سنگ می شوم به ناچار ذره ذره ذرهای از طوفان شن میشوم..از جنس خشکی اهواز.. بیاد آخرین بارون ..با دستانم سد می شوم بین دو کوه تا دوباره پر شود آب کارون.. دیگر در هیچ مهری ذوب نخواهم شد به جایش گرم می شود تنورم در آتش عشق تا نانی پخت شود بیاد فصل خوب کشت هرگز نخواهم شد سنگ جادویی به دست کافر الماسی خواهم شد به گردن نیاکانم به انتظار پرنده ای کوچک خوام نشست در دشت خورشید تا دندان نیش شیری شوم به طاق تخت جمشید آخرین سنگ قله خواهم شد بر فراز کوه قاف بیاد سیمرغ ….لگد می زند اسب کوروش بر من…و پس خواهد تاخت سنگ می شوم ذره ذره تا کور ز عشق و خشم شوم از درون سنگ نایابی میشوم زبرون از هر آنچه انسانست بی زارم از آن اوست که مجسمه ای بیجان به جا می گذارم سفری ابدی خواهم کرد سرشار از ریاضت تا شهاب سنگی شوم تنها در این عظمت بی نهایت….. #شعر#پولادکیمیایی #دکلمه #پولادکیمیایی #pouladkimiai #poems