Narges Mohammadi Instagram – دل نوشته دکتر مهدی فیضی … از تبریز بریده ام، دلم پر می کشد برای وصلی دوباره، هیچکس را توان کوچ این پرنده تنها نیست به دیار کودکی هایم. سالهاست چمدان هایم را آماده کرده ام، ولی در قعر شب های کور تهران گم گشته ام و مرا یارای ماندن نیست. پروین، حکایت رنج ها و باورهای زنی بزرگ است که در کالبد تاریخ نمی گنجید. این نقش را هنرمندی باید ایفا می کرد، که چون خود #پروین با درد آشناست، و با آن غریبه نیست. به قول اندیشمندی، این نقش ها هستند که هنرپیشه ها را انتخاب می کنند. و چه انتخاب درستی بود، یافتن پروین در وجود عزیز نرگس. سالهاست با او بزرگ شده ام، سالهاست با هم اشک ریخته ایم، با هم خنده ایم، سالهاست دلم قنج می رود وقتی دندانهای سپید و مرتبش به خنده ای دیده می شود. قلبش به پهنای البرز بزرگ است، وجودش چونان سبلان ستبر، و اندیشه اش به عمق وطن، ژرف و عجیب. گاه چونان کودکی به شکستن لیوانی، اندوه تمام حجم سینه اش را پر می کند و گاه به صلابت آرش، مردانه ناملایمات روزگار را به میدان می طلبد. گاه پرواز پروانه ای از کنج گلدانی روی ایوان احساساتش را بر می انگیزد و گاه مردانه در کشاکش نبرد مصائب، استخوان هایش به صدا در می آید. پروین را چه کسی می توانست به زیبائی مهربانو نرگس روایت کند؟ به بلندای تاریخ سال های گذشته که نگاه می کنم، نرگس خود پروین است در روزگار حال. برازنده ترین و صواب ترین انتخاب پروین بود، برای زیستی دوباره در برش اکنون. و چه بی مانند، با حظ معصومانه پروین تو، لبخند لبانمان را گزید، و با اشک و درد عمیقت، چارستونمان آزرد. نرگس بی مانند، چه در قامت پروین حسین کیانی، چه در قاب تلویزیون، چه بر پرده نقره ای، چه در ترافیک سنگین همت، چه در خانه یا روی صحنه تئاترشهر یا وحدت، همیشه و همیشه یک نفر است ،که حتی حرفه اش که بازی در نقش های مختلف و رنگارنگ است، نیز رنگ واحد و خلوص وجود و یکرنگی خاصه او را تحت تأثیر قرار نداده است، و نرگس همیشه نرگس است. پایدار باشی. @dr.mahdifeizi