Neslihan Arslan Instagram – İlk (hatırladığım) fotoğrafçıda çekilen fotoğrafım bu.. Tam karşımda kimler vardı orası flu ama arkamda duran yalancı manzara görseli mesela dağına taşına kadar hâlâ aklımda.. Bilen bilir ki hâlâ da önümde, gözümün hizasında duranlardan daha iyi bilirim arkamda ne var ne yok.. Asla yerimde durmadığımdan, fotoğrafçı abimizi kısa süreliğine de olsa dinleyip poz vermem biraz gözleri yaşartmıştı diye de flu bi anı var yine kafamda bu arada.. Bir elbise giydirmişler, benden daha çok sevmişler o halimi, bilmediğim bir yere götürmüşler, tanımadığım bir abimiz çekildiğini hatırladığım ilk fotoğrafımı çekmiş, ben evin dışında kurallı ya da sistemli başka bi dünyayla ilk defa karşılaşmışım ki o’zaman da pek sevmemişim bu durumu falan filan… Neyse yani ez cümle; fikrim alınmadan kafam açılmaya başlamış.. Bir şeyle bazen çok ilgilenirken siz, başka çok şeyler de olabiliyor ilgilenilmesi gereken ve ıskalamak istemiyor olabiliyorsunuz onları da haliyle.. Çünkü bu bize farkında olmadan öğretilen ilk hayatta kalma bilgisi aslında; her şeyi görmen ve mümkünse değerlendirmen ya da zaten hiç elini bile sürmemen gerekir.’.. Sonra da klasik bi ‘rayına oturtma’ başlar yaş almayı anlamakla birlikte.. (Ya oturur ya da oturmaz, bu kısım başka..) Bazen bu fotoğraftaki gibi bi kal gelir/ gelebilir.. Onca şeyin ortasında aslında hafif ama onca şeyin ortasında olduğu için aslında ağır.. Fotoğraf çekildikten bir saniye sonra o yapraklarına dokunduğum çiçekle dans etmek istediğimden kendisini istem dışı yere devirmiştim.. Şu ara pek dans edesim yok ama yine de bi saksı devirirsem belki rahatlarım. İyi mi olur kötü mü olur bilmem bu arada.. Bu fotoğrafın sonrasının anısı iyiydi. Hadi başbaş..