Fariborz Arabnia Instagram – ▪️هانا آرنت ممکن نیست از لوله‌‌ی تفنگ قدرت بیرون آید. از فرمان تفنگ، که مؤثرترین فرمان است، آناً اطاعت بیرون می‌آید اما قدرت نه. لوله‌ی تفنگ مظهر خشونت و قهر است؛ و خشونت و قهر، که بر آلات و ادوات متکی است، ضد قدرت است و قدرت هم ضد خشونت. قدرت چیزی غیر از اطاعت است، غیر از وسایل و ابزار، غیر از زور. قدرت ناظر بر توانایی برای اتفاق عمل است، متعلق به گروه و جمع است و تکیه بر انبوهی افراد دارد و مشارکت و پشتیبانی مردم را می‌خواهد و می‌طلبد. قدرت بیشتر یعنی خشونت کمتر و خشونت بیشتر یعنی قدرت کمتر. این همانا “دموکراتیک‌ شدن”، مبنا و معنای قدرت است؛ گرفتن قدرت از حاکم و سپردن آن به مردم، اما نه مردمی که کار و بارشان اطاعت و تسلیم باشد، منتظر فرمانی باشند تا بله بگویند و خودشان را بدهکار دولت بدانند. مردمان، یعنی همین آدم‌ها و افراد گوشت‌وخون‌دار در دموکراسی، شأن و منزلتی دیگر دارند؛ شأن و منزلتی که از حق و خودآیینی و حرمت انسانی‌شان سرچشمه می‌گیرد. مردمان در مقام انسان‌های آزاد و برابری ظاهر می‌شوند که فی‌نفسه محترم‌اند و مُحق؛ طلبکارانه حق و حقوق‌شان را، آزادی و رفاه‌شان را می‌خواهند و می‌گیرند و جست‌وجو می‌کنند. داشتن آب و هوا، برق، آرامش، و امنیت را لطف حاکم نمی‌انگارند، بلکه خودشان را مستحق و سزاوار بهره‌مندی و کامیابی می‌دانند. قدرت دموکراتیک، به این معنا، باید برای مشروعیت‌اش پشتیبانی، مشارکت، رضایت، و تأیید مردمان را بخواهد، نه تسلیم و اطاعت‌شان را. حال آن‌که، خشونت در ذات خود، فرمان می‌دهد و اطاعت و بله می‌خواهد؛ بله‌ای که صرفاً از دهان بیرون نمی‌آید، گاهی باید با خون بله گفت! آن هنگام که حکومت لوله‌‌ی تفنگ‌اش را در برابر مردمان معترض و مخالف می‌گیرد،که جز فریاد سلاح دیگری ندارند، در حقیقت عجز و ضعفِ قدرت خود را آشکار می‌کند؛ به خشونت پناه می‌برد تا بی‌قدرتی‌اش جبران شود. از آن‌جا که در حرمت نهادن به حق و گرفتن رضایت و مشارکت مردمان به‌کل ناتوان و عاجز است، لاجرم بر آلات و ادوات، بر تفنگ و گلوله تکیه می‌کند. گلوله‌اش نه فقط سر و سینه‌ی آدم‌ها، که قدرت را هدف گرفته است. ▪️برگرفته از کتاب “خشونت و اندیشه‌هایی در باره‌ی سیاست و انقلاب”، نوشته‌ی ‘هانا آرنت’، برگردان ‘عزت‌الله فولادوند’