“Berlin ” abenduak 29an Netflixen @netflixes
“Berlin” el 29 de diciembre en Netflix @netflixes
“Berlin” dicember 29 in Netflix
Gernikatik Palestinari, haritzetik olibondoari
Gernikatik
Historiako lehen bonbardaketa zibil indiskriminatua jasan duen herria izatearen zoritxarreko zilegitasunetik
Gernikatik
gure hildakoen, zaurien eta suntsipenaren memoria historikoaren talaiatik
Gernikatik Palestinari Gernikatik munduari esan nahi diogu
Hemen pairatutako bonbardaketa hartatik gaur egunera arte gizateriaren historian bizitako guztia bizi eta gero
munduak eta historiak ezin dutela herri baten suntsiketa bakar bat gehiago onartu munduak eta historiak ezin dutela Palestinan gertatzen ari dena onartu munduak eta historiak ezin dutela Gernika berri bat onartu
Gizateriaren historian izandako sarraski guztien artean zoritxarreko leku berezia duen Gernikatik israelgo okupazioa Palestinako herritarren aurka egiten ari den sarraski etengabea geratzeko eskatzen dugu eta genozidio honekiko edozein onespen eta konplizitate irmoki salatzen dugu.
Palestinako herritarrak, entzungo al duzue Gernikatik gure ahotsa?
Zuen hildakoak gure hildakoak dira
Zuen etxe birrinduak gure etxeak dira Zuen lur okupatua gure lurra da
zuen haurrak gureak ere badira
eta jakin ezazue horrorearen ondoren, iluntasunaren ondoren
triskantza eta sarraskiaren ondoren
dena galdua zegoela zirudien arren hondakin eta gorpu artean herri honetan arbola batek zutik iraun zuela, eta ehunka hildako haiek zeutzan lur berean jolasten direla orain gure haurrak
bonbardaketen biktima haiek mintzo ziren hizkuntza berean eta hala desio dugu gerta dadin baita Palestinako lur okupatuan ere
Gernikan haritza bezala,
Palestinan olibondoa zutik, herrien eskubideen, askatasunen eta bakearen ikur
Gernikatik, gaur egun bakearen ikur unibertsal bihurtua, munduari esaten diogu: gizakiaren desumanizazioari ez!
denok gara mundu, denok gara gizaki denok merezi dugu munduan leku bat Ahanzturari ez!
Genozidioari ez!
Nahikoa da!
Gernika berririk ez !
(Jon Maia Soria)
Iberia eta El Paiserako “Talento a bordo” atalean ateratako argazkiak Santo Mauro luxuzko ostatuan.
(Entrevista para la sección “Talento a bordo” de Iberia y El País con fotos de Jaime Villanueva en el hotel luxury Santo Mauro
📸 JAIME VILLANUEVA @villanuevaphoto
@santomaurohotel
@iberia
@el_pais
Iberia eta El Paiserako “Talento a bordo” atalean ateratako argazkiak Santo Mauro luxuzko ostatuan.
(Entrevista para la sección “Talento a bordo” de Iberia y El País con fotos de Jaime Villanueva en el hotel luxury Santo Mauro
📸 JAIME VILLANUEVA @villanuevaphoto
@santomaurohotel
@iberia
@el_pais
Iberia eta El Paiserako “Talento a bordo” atalean ateratako argazkiak Santo Mauro luxuzko ostatuan.
(Entrevista para la sección “Talento a bordo” de Iberia y El País con fotos de Jaime Villanueva en el hotel luxury Santo Mauro
📸 JAIME VILLANUEVA @villanuevaphoto
@santomaurohotel
@iberia
@el_pais
Oliben azken eguna. Lortu egin dogu✊️ (1830 kilo)🤩✊️
Oliben azken eguna. Lortu egin dogu✊️ (1830 kilo)🤩✊️
Neguko solstizio zoriontsue danoi!!
“Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Libre izateko haiz jaioa.
Mari, ez zara izango niretzat.
Nire ametsetan ginen
Biok tximisten lagun
Baina argi da hori zela
Soilik umeen ipuin.
Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Leihotik dut ikusi ekaitza
Ta pentsa bapatean
Hor sugar damatxoarekin
Gaur berriro larrutan.”
SU TA GAR
@sutagarofizial
Eskerrik asko, Eneko, sugaar maitia barriro be ni une batez jainkosa izendatzeagatik, itzela izan da, espezial❤️🐍
Neguko solstizio zoriontsue danoi!!
“Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Libre izateko haiz jaioa.
Mari, ez zara izango niretzat.
Nire ametsetan ginen
Biok tximisten lagun
Baina argi da hori zela
Soilik umeen ipuin.
Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Leihotik dut ikusi ekaitza
Ta pentsa bapatean
Hor sugar damatxoarekin
Gaur berriro larrutan.”
SU TA GAR
@sutagarofizial
Eskerrik asko, Eneko, sugaar maitia barriro be ni une batez jainkosa izendatzeagatik, itzela izan da, espezial❤️🐍
Neguko solstizio zoriontsue danoi!!
“Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Libre izateko haiz jaioa.
Mari, ez zara izango niretzat.
Nire ametsetan ginen
Biok tximisten lagun
Baina argi da hori zela
Soilik umeen ipuin.
Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Leihotik dut ikusi ekaitza
Ta pentsa bapatean
Hor sugar damatxoarekin
Gaur berriro larrutan.”
SU TA GAR
@sutagarofizial
Eskerrik asko, Eneko, sugaar maitia barriro be ni une batez jainkosa izendatzeagatik, itzela izan da, espezial❤️🐍
Neguko solstizio zoriontsue danoi!!
“Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Libre izateko haiz jaioa.
Mari, ez zara izango niretzat.
Nire ametsetan ginen
Biok tximisten lagun
Baina argi da hori zela
Soilik umeen ipuin.
Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Leihotik dut ikusi ekaitza
Ta pentsa bapatean
Hor sugar damatxoarekin
Gaur berriro larrutan.”
SU TA GAR
@sutagarofizial
Eskerrik asko, Eneko, sugaar maitia barriro be ni une batez jainkosa izendatzeagatik, itzela izan da, espezial❤️🐍
Neguko solstizio zoriontsue danoi!!
“Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Libre izateko haiz jaioa.
Mari, ez zara izango niretzat.
Nire ametsetan ginen
Biok tximisten lagun
Baina argi da hori zela
Soilik umeen ipuin.
Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Leihotik dut ikusi ekaitza
Ta pentsa bapatean
Hor sugar damatxoarekin
Gaur berriro larrutan.”
SU TA GAR
@sutagarofizial
Eskerrik asko, Eneko, sugaar maitia barriro be ni une batez jainkosa izendatzeagatik, itzela izan da, espezial❤️🐍
Neguko solstizio zoriontsue danoi!!
“Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Libre izateko haiz jaioa.
Mari, ez zara izango niretzat.
Nire ametsetan ginen
Biok tximisten lagun
Baina argi da hori zela
Soilik umeen ipuin.
Ta eutsi zan zeruan zehar
Eguzkia joan eta gero.
Leihotik dut ikusi ekaitza
Ta pentsa bapatean
Hor sugar damatxoarekin
Gaur berriro larrutan.”
SU TA GAR
@sutagarofizial
Eskerrik asko, Eneko, sugaar maitia barriro be ni une batez jainkosa izendatzeagatik, itzela izan da, espezial❤️🐍
La mola. Leku zoragarria. Eskerrik asko ,Carme eta Laia. La Mola
ODA AL GATO
Los animales fueron
imperfectos,
largos de cola, tristes
de cabeza.
Poco a poco se fueron
componiendo,
haciéndose paisaje,
adquiriendo lunares, gracia, vuelo.
El gato,
sólo el gato
apareció completo
y orgulloso:
nació completamente terminado,
camina solo y sabe lo que quiere.
El hombre quiere ser pescado y pájaro,
la serpiente quisiera tener alas,
el perro es un león desorientado,
el ingeniero quiere ser poeta,
la mosca estudia para golondrina,
el poeta trata de imitar la mosca,
pero el gato
quiere ser sólo gato
y todo gato es gato
desde bigote a cola,
desde presentimiento a rata viva,
desde la noche hasta sus ojos de oro.
No hay unidad
como él,
no tienen
la luna ni la flor
tal contextura:
es una sola cosa
como el sol o el topacio,
y la elástica línea en su contorno
firme y sutil es como
la línea de la proa de una nave.
Sus ojos amarillos
dejaron una sola
ranura
para echar las monedas de la noche.
Oh pequeño
emperador sin orbe,
conquistador sin patria,
mínimo tigre de salón, nupcial
sultán del cielo
de las tejas eróticas,
el viento del amor
en la intemperie
reclamas
cuando pasas
y posas
cuatro pies delicados
en el suelo,
oliendo,
desconfiando
de todo lo terrestre,
porque todo
es inmundo
para el inmaculado pie del gato.
Oh fiera independiente
de la casa, arrogante
vestigio de la noche,
perezoso, gimnástico
y ajeno,
profundísimo gato,
policía secreta
de las habitaciones,
insignia
de un
desaparecido terciopelo,
seguramente no hay
enigma
en tu manera,
tal vez no eres misterio,
todo el mundo te sabe y perteneces
al habitante menos misterioso,
tal vez todos lo creen,
todos se creen dueños,
propietarios, tíos
de gatos, compañeros,
colegas,
discípulos o amigos
de su gato.
Yo no.
Yo no suscribo.
Yo no conozco al gato.
Todo lo sé, la vida y su archipiélago,
el mar y la ciudad incalculable,
la botánica,
el gineceo con sus extravíos,
el por y el menos de la matemática,
los embudos volcánicos del mundo,
la cáscara irreal del cocodrilo,
la bondad ignorada del bombero,
el atavismo azul del sacerdote,
pero no puedo descifrar un gato.
Mi razón resbaló en su indiferencia,
sus ojos tienen números de oro.
(Pablo Neruda), eta ez dot Neruda estimatzen baina katua bai
ODA AL GATO
Los animales fueron
imperfectos,
largos de cola, tristes
de cabeza.
Poco a poco se fueron
componiendo,
haciéndose paisaje,
adquiriendo lunares, gracia, vuelo.
El gato,
sólo el gato
apareció completo
y orgulloso:
nació completamente terminado,
camina solo y sabe lo que quiere.
El hombre quiere ser pescado y pájaro,
la serpiente quisiera tener alas,
el perro es un león desorientado,
el ingeniero quiere ser poeta,
la mosca estudia para golondrina,
el poeta trata de imitar la mosca,
pero el gato
quiere ser sólo gato
y todo gato es gato
desde bigote a cola,
desde presentimiento a rata viva,
desde la noche hasta sus ojos de oro.
No hay unidad
como él,
no tienen
la luna ni la flor
tal contextura:
es una sola cosa
como el sol o el topacio,
y la elástica línea en su contorno
firme y sutil es como
la línea de la proa de una nave.
Sus ojos amarillos
dejaron una sola
ranura
para echar las monedas de la noche.
Oh pequeño
emperador sin orbe,
conquistador sin patria,
mínimo tigre de salón, nupcial
sultán del cielo
de las tejas eróticas,
el viento del amor
en la intemperie
reclamas
cuando pasas
y posas
cuatro pies delicados
en el suelo,
oliendo,
desconfiando
de todo lo terrestre,
porque todo
es inmundo
para el inmaculado pie del gato.
Oh fiera independiente
de la casa, arrogante
vestigio de la noche,
perezoso, gimnástico
y ajeno,
profundísimo gato,
policía secreta
de las habitaciones,
insignia
de un
desaparecido terciopelo,
seguramente no hay
enigma
en tu manera,
tal vez no eres misterio,
todo el mundo te sabe y perteneces
al habitante menos misterioso,
tal vez todos lo creen,
todos se creen dueños,
propietarios, tíos
de gatos, compañeros,
colegas,
discípulos o amigos
de su gato.
Yo no.
Yo no suscribo.
Yo no conozco al gato.
Todo lo sé, la vida y su archipiélago,
el mar y la ciudad incalculable,
la botánica,
el gineceo con sus extravíos,
el por y el menos de la matemática,
los embudos volcánicos del mundo,
la cáscara irreal del cocodrilo,
la bondad ignorada del bombero,
el atavismo azul del sacerdote,
pero no puedo descifrar un gato.
Mi razón resbaló en su indiferencia,
sus ojos tienen números de oro.
(Pablo Neruda), eta ez dot Neruda estimatzen baina katua bai
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer
Gràcies infinites per aquest meravellós cap de setmana, la Carme i la Laia. De sol, de pau i paisatges, d’obrir-nos les portes de la casa a la cursa per un món millor. Un quilòmetre, una vida.
Eskerrik asko asteburu zoragarri honengatik, Carmeeta Laia. Eguzkiz, bakez eta paisaiez beterikoa. Etxeko ateak zabslik dituzue mundua hobetzeko lasterketan. Kilometro bat, bizitza bat.
#fudacionvicenteferrer