gün batımıyla birebir ilgileniyorum. keza doğumuyla da. aslında, güneşin, kendini azar azar gösterdiği o civardaki tüm renkleriyle.🌅
gün batımıyla birebir ilgileniyorum. keza doğumuyla da. aslında, güneşin, kendini azar azar gösterdiği o civardaki tüm renkleriyle.🌅
gün batımıyla birebir ilgileniyorum. keza doğumuyla da. aslında, güneşin, kendini azar azar gösterdiği o civardaki tüm renkleriyle.🌅
her duygunun sağından, solundan, kıyısından geçerek,
ama en çok derine inerek,
zaten anca derinde nefes alarak var olmayı seviyorum.
bazen tam hizzadan, bazen yalpalayarak,
mümkünse çok severek, çok sevilerek gidiyor yol.
hep gönül almaktan bahsederler.
gönlü teslim etmek de bi hüner.
niyetlisiysen, her şeyin makulce mümkünleşebilir.
sen öyle dedin ya, öyle olur o.
yüreğine yayılmış herhangi bi acıya tekabül desi yok.
bazen de ruhun hafif, gönlün kelebek.
fazlasıyla, noksanıyla,
apar topar da oluyor, usul usul da.
olsun denen, hep oluyor; olsun..
o müzik sürekli dönüyor içerde.
en azından benimki susmuyor.
kimi zaman ‘çok bağırıyor’,
kimi zaman sen duymuyorsun.
kimi zaman yanlış tondan giriyorsun ama ritmi yakalıyorsun.
kimi zaman köprü yıkılıyor, kimi zaman nakarat yetiyor.
an’lar birikince ömür oluyor be işte.
ne yaşanıyorsa, yaşansın diye ya zaten.
güzel sözü, güzel bakışı, güzel anlaşmayı,
güzel sevilmeyi şöyle kenara ayırdık.
öyle olunca dibini sıyırıyorum, tabakta bırakmıyorum.
hayatta tek bi lezzet var, ben onu ziyan etmiyorum.
her iyinin kıymetini bildiğim,
içime atmaya meylettirmeyen,
ağladığımı da sevdiğimi de güldüğümü de
doya doya yaşadığım bi yıl diliyorum.
gerçek olsun, olur mu?
olsun..
bana değen, yolu bana çıkacak her şey gerçek olsun.
öylesine, ben dedim diye, yeri geldi diye olmasın.
misafirim yoldayken çayı demlerim ben.
kapıda karşılar, boynuna atlarım.
sen şöyle şu taraftan içeri buyur yeni yıl.
elin ister boş olsun, ister dolu;
çamurlu ayaklarınla girme içeri, yeter.
gel, hep gerçek kalalım.
olur mu?
her duygunun sağından, solundan, kıyısından geçerek,
ama en çok derine inerek,
zaten anca derinde nefes alarak var olmayı seviyorum.
bazen tam hizzadan, bazen yalpalayarak,
mümkünse çok severek, çok sevilerek gidiyor yol.
hep gönül almaktan bahsederler.
gönlü teslim etmek de bi hüner.
niyetlisiysen, her şeyin makulce mümkünleşebilir.
sen öyle dedin ya, öyle olur o.
yüreğine yayılmış herhangi bi acıya tekabül desi yok.
bazen de ruhun hafif, gönlün kelebek.
fazlasıyla, noksanıyla,
apar topar da oluyor, usul usul da.
olsun denen, hep oluyor; olsun..
o müzik sürekli dönüyor içerde.
en azından benimki susmuyor.
kimi zaman ‘çok bağırıyor’,
kimi zaman sen duymuyorsun.
kimi zaman yanlış tondan giriyorsun ama ritmi yakalıyorsun.
kimi zaman köprü yıkılıyor, kimi zaman nakarat yetiyor.
an’lar birikince ömür oluyor be işte.
ne yaşanıyorsa, yaşansın diye ya zaten.
güzel sözü, güzel bakışı, güzel anlaşmayı,
güzel sevilmeyi şöyle kenara ayırdık.
öyle olunca dibini sıyırıyorum, tabakta bırakmıyorum.
hayatta tek bi lezzet var, ben onu ziyan etmiyorum.
her iyinin kıymetini bildiğim,
içime atmaya meylettirmeyen,
ağladığımı da sevdiğimi de güldüğümü de
doya doya yaşadığım bi yıl diliyorum.
gerçek olsun, olur mu?
olsun..
bana değen, yolu bana çıkacak her şey gerçek olsun.
öylesine, ben dedim diye, yeri geldi diye olmasın.
misafirim yoldayken çayı demlerim ben.
kapıda karşılar, boynuna atlarım.
sen şöyle şu taraftan içeri buyur yeni yıl.
elin ister boş olsun, ister dolu;
çamurlu ayaklarınla girme içeri, yeter.
gel, hep gerçek kalalım.
olur mu?
her duygunun sağından, solundan, kıyısından geçerek,
ama en çok derine inerek,
zaten anca derinde nefes alarak var olmayı seviyorum.
bazen tam hizzadan, bazen yalpalayarak,
mümkünse çok severek, çok sevilerek gidiyor yol.
hep gönül almaktan bahsederler.
gönlü teslim etmek de bi hüner.
niyetlisiysen, her şeyin makulce mümkünleşebilir.
sen öyle dedin ya, öyle olur o.
yüreğine yayılmış herhangi bi acıya tekabül desi yok.
bazen de ruhun hafif, gönlün kelebek.
fazlasıyla, noksanıyla,
apar topar da oluyor, usul usul da.
olsun denen, hep oluyor; olsun..
o müzik sürekli dönüyor içerde.
en azından benimki susmuyor.
kimi zaman ‘çok bağırıyor’,
kimi zaman sen duymuyorsun.
kimi zaman yanlış tondan giriyorsun ama ritmi yakalıyorsun.
kimi zaman köprü yıkılıyor, kimi zaman nakarat yetiyor.
an’lar birikince ömür oluyor be işte.
ne yaşanıyorsa, yaşansın diye ya zaten.
güzel sözü, güzel bakışı, güzel anlaşmayı,
güzel sevilmeyi şöyle kenara ayırdık.
öyle olunca dibini sıyırıyorum, tabakta bırakmıyorum.
hayatta tek bi lezzet var, ben onu ziyan etmiyorum.
her iyinin kıymetini bildiğim,
içime atmaya meylettirmeyen,
ağladığımı da sevdiğimi de güldüğümü de
doya doya yaşadığım bi yıl diliyorum.
gerçek olsun, olur mu?
olsun..
bana değen, yolu bana çıkacak her şey gerçek olsun.
öylesine, ben dedim diye, yeri geldi diye olmasın.
misafirim yoldayken çayı demlerim ben.
kapıda karşılar, boynuna atlarım.
sen şöyle şu taraftan içeri buyur yeni yıl.
elin ister boş olsun, ister dolu;
çamurlu ayaklarınla girme içeri, yeter.
gel, hep gerçek kalalım.
olur mu?
her duygunun sağından, solundan, kıyısından geçerek,
ama en çok derine inerek,
zaten anca derinde nefes alarak var olmayı seviyorum.
bazen tam hizzadan, bazen yalpalayarak,
mümkünse çok severek, çok sevilerek gidiyor yol.
hep gönül almaktan bahsederler.
gönlü teslim etmek de bi hüner.
niyetlisiysen, her şeyin makulce mümkünleşebilir.
sen öyle dedin ya, öyle olur o.
yüreğine yayılmış herhangi bi acıya tekabül desi yok.
bazen de ruhun hafif, gönlün kelebek.
fazlasıyla, noksanıyla,
apar topar da oluyor, usul usul da.
olsun denen, hep oluyor; olsun..
o müzik sürekli dönüyor içerde.
en azından benimki susmuyor.
kimi zaman ‘çok bağırıyor’,
kimi zaman sen duymuyorsun.
kimi zaman yanlış tondan giriyorsun ama ritmi yakalıyorsun.
kimi zaman köprü yıkılıyor, kimi zaman nakarat yetiyor.
an’lar birikince ömür oluyor be işte.
ne yaşanıyorsa, yaşansın diye ya zaten.
güzel sözü, güzel bakışı, güzel anlaşmayı,
güzel sevilmeyi şöyle kenara ayırdık.
öyle olunca dibini sıyırıyorum, tabakta bırakmıyorum.
hayatta tek bi lezzet var, ben onu ziyan etmiyorum.
her iyinin kıymetini bildiğim,
içime atmaya meylettirmeyen,
ağladığımı da sevdiğimi de güldüğümü de
doya doya yaşadığım bi yıl diliyorum.
gerçek olsun, olur mu?
olsun..
bana değen, yolu bana çıkacak her şey gerçek olsun.
öylesine, ben dedim diye, yeri geldi diye olmasın.
misafirim yoldayken çayı demlerim ben.
kapıda karşılar, boynuna atlarım.
sen şöyle şu taraftan içeri buyur yeni yıl.
elin ister boş olsun, ister dolu;
çamurlu ayaklarınla girme içeri, yeter.
gel, hep gerçek kalalım.
olur mu?
her duygunun sağından, solundan, kıyısından geçerek,
ama en çok derine inerek,
zaten anca derinde nefes alarak var olmayı seviyorum.
bazen tam hizzadan, bazen yalpalayarak,
mümkünse çok severek, çok sevilerek gidiyor yol.
hep gönül almaktan bahsederler.
gönlü teslim etmek de bi hüner.
niyetlisiysen, her şeyin makulce mümkünleşebilir.
sen öyle dedin ya, öyle olur o.
yüreğine yayılmış herhangi bi acıya tekabül desi yok.
bazen de ruhun hafif, gönlün kelebek.
fazlasıyla, noksanıyla,
apar topar da oluyor, usul usul da.
olsun denen, hep oluyor; olsun..
o müzik sürekli dönüyor içerde.
en azından benimki susmuyor.
kimi zaman ‘çok bağırıyor’,
kimi zaman sen duymuyorsun.
kimi zaman yanlış tondan giriyorsun ama ritmi yakalıyorsun.
kimi zaman köprü yıkılıyor, kimi zaman nakarat yetiyor.
an’lar birikince ömür oluyor be işte.
ne yaşanıyorsa, yaşansın diye ya zaten.
güzel sözü, güzel bakışı, güzel anlaşmayı,
güzel sevilmeyi şöyle kenara ayırdık.
öyle olunca dibini sıyırıyorum, tabakta bırakmıyorum.
hayatta tek bi lezzet var, ben onu ziyan etmiyorum.
her iyinin kıymetini bildiğim,
içime atmaya meylettirmeyen,
ağladığımı da sevdiğimi de güldüğümü de
doya doya yaşadığım bi yıl diliyorum.
gerçek olsun, olur mu?
olsun..
bana değen, yolu bana çıkacak her şey gerçek olsun.
öylesine, ben dedim diye, yeri geldi diye olmasın.
misafirim yoldayken çayı demlerim ben.
kapıda karşılar, boynuna atlarım.
sen şöyle şu taraftan içeri buyur yeni yıl.
elin ister boş olsun, ister dolu;
çamurlu ayaklarınla girme içeri, yeter.
gel, hep gerçek kalalım.
olur mu?
her duygunun sağından, solundan, kıyısından geçerek,
ama en çok derine inerek,
zaten anca derinde nefes alarak var olmayı seviyorum.
bazen tam hizzadan, bazen yalpalayarak,
mümkünse çok severek, çok sevilerek gidiyor yol.
hep gönül almaktan bahsederler.
gönlü teslim etmek de bi hüner.
niyetlisiysen, her şeyin makulce mümkünleşebilir.
sen öyle dedin ya, öyle olur o.
yüreğine yayılmış herhangi bi acıya tekabül desi yok.
bazen de ruhun hafif, gönlün kelebek.
fazlasıyla, noksanıyla,
apar topar da oluyor, usul usul da.
olsun denen, hep oluyor; olsun..
o müzik sürekli dönüyor içerde.
en azından benimki susmuyor.
kimi zaman ‘çok bağırıyor’,
kimi zaman sen duymuyorsun.
kimi zaman yanlış tondan giriyorsun ama ritmi yakalıyorsun.
kimi zaman köprü yıkılıyor, kimi zaman nakarat yetiyor.
an’lar birikince ömür oluyor be işte.
ne yaşanıyorsa, yaşansın diye ya zaten.
güzel sözü, güzel bakışı, güzel anlaşmayı,
güzel sevilmeyi şöyle kenara ayırdık.
öyle olunca dibini sıyırıyorum, tabakta bırakmıyorum.
hayatta tek bi lezzet var, ben onu ziyan etmiyorum.
her iyinin kıymetini bildiğim,
içime atmaya meylettirmeyen,
ağladığımı da sevdiğimi de güldüğümü de
doya doya yaşadığım bi yıl diliyorum.
gerçek olsun, olur mu?
olsun..
bana değen, yolu bana çıkacak her şey gerçek olsun.
öylesine, ben dedim diye, yeri geldi diye olmasın.
misafirim yoldayken çayı demlerim ben.
kapıda karşılar, boynuna atlarım.
sen şöyle şu taraftan içeri buyur yeni yıl.
elin ister boş olsun, ister dolu;
çamurlu ayaklarınla girme içeri, yeter.
gel, hep gerçek kalalım.
olur mu?
ama bana ne, kime ne, ben saracağım seni yine de❤️🔥
ama bana ne, kime ne, ben saracağım seni yine de❤️🔥
ama bana ne, kime ne, ben saracağım seni yine de❤️🔥
bence ben bu mecrayı yanlışlıkla kullanıyorum da neyse.
2024’ü sevdiğimi söyleyip çıkıcam.
