Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Τα πρωινά, τ’ απογεύματα, σε βαγόνια κλεισμένο προσπαθεί ν’ αποφύγει σώματα άλλα το σώμα μέσα στο οποίο υπάρχω, αυτό, που με προδίδει σταθερά και θα το κάνει πάλι αν κάποτε, ποτέ, σε ξαναδώ, κι ενώ εγώ θα πηγαίνω κάπου αλλού εκείνο θα έρχεται ολόκληρο σε σένα. Μυρσίνη Γκανά
Καλοκαίρι είναι τα παγωτά που μετρήσαμε. @nuii_icecream_global #Nuiiicecreamadventure
