Aylin Aslım Instagram – 40 gün geçti. “40’ı çıktı” dedikleri. Bende bir değişiklik olmadı, ne oluyorsa 40 günden sonra? Hatta bu yeni gerçekliği azıcık idrak etmeye başladığımı bile söyleyemem. 10 telefondan 9’una bakmadım, belki konuştukça daha gerçek olacak diye kaçtıkça kaçtım, cevaplarımı yazmadım. Şimdi yazarken düşününce, değişen bir şey var aslında: Günler, haftalar geçtikçe öfke, hayal kırıklığı, kırgınlık gibi duygular ölümün eleğine takılmaya başladı. Sanki sadece babamla aramızdaki gerçek bağın, bize rağmen, evet rağmen var olan gerçek sevginin geçtiği bir süzgeç var da geriye bunlar kalıyor. Hep iyi şeyleri hatırlamak ya da geçmişin ağırlığını unutmaktan bahsetmiyorum. Sanki ölüm bizi ayırınca ikimiz de hayattayken belki ikimizin de fark edemediği, ya da belki anca çocukluktan hatırlanan, sisli bir kordon varmış babamla aramızda. Geri kalan her şey önemini yitirmiş gibi.
Kimseyle konuşmak istemedim, konuşmaktan kaçtım diyorum ama, insan babasını kaybettiğinde eşinin dostunun öyle ya da böyle yanında olduğunu hissettirmesi iyi geliyormuş. Çok değerliymiş hatta. Bunu anladım. 20’li hatta 30’lu yaşlarımda bile bunun önemini kavrayamamış, bazı sevdiğim insanları kırmış olabilirim. Onlardan özür diliyorum. “Şu an başı kalabalıktır, benimle konuşacak hali yoktur, acısını bir de ben tazelemeyeyim, zaten ölüm üstüne ne söylenir ki” gibi saçma düşüncelerle baş sağlığı dileklerimi ihmal etmiş olabilirim. Arayarak, bizzat gelerek ya da birkaç cümle yazarak yanımda olan herkese tekrar teşekkür ederim. Şu 40 gün her şey bir sis içinde idiyse de, her birinizi tek tek hatırlıyorum. İyi olun. 🤍
📸: @_hazalis_ Kaş, 29 Ekim 2016 | Posted on 28/Jul/2024 21:57:49
