Mehrave Sharifinia Instagram – ‘ تاریخ: دوشنبه‌. بهار چند سال قبل ‘ نامه‌ی ششم سلام دکتر جان! خودکار بیک مشکی‌ام را گم کردم و مجبورم این نامه را با خودکار دیگری بنویسم. یک هفته همه چیز را رها کردم و‌ تازه پنج روز است که به مسیرِ پاک‌سازی بازگشته‌ام. مرا سرزنش نکنید. دکتر جان، اگر کسی را که دوست دارید بعد از مدت‌ها ببینید و او به شما بگوید که مثلا دلش برای سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌خوردن با شما تنگ شده است چه می‌کنید؟ من، وقتی برق نگاهش را می‌بینم، دلم غنج می‌رود و احساس می‌کنم حاضرم برای ماندگاریِ لبخندِ قشنگش، تمام غذاهایی را که دوست ندارم هم میل کنم، چه برسد به سیب‌زمینی‌ سرخ‌کرده‌ی لذیذ! راستش را بخواهید اگر این کلسترول لعنتی نبود، به خاطر چند کیلو کم و زیاد، خودم را درگیر این لوس‌بازی‌ها نمی‌کردم. ببخشید، اشتباه کردم. رژیم غذایی لوس‌بازی نیست. ما باید حواسمان به سلامت جسم‌مان باشد… ولی… پس لذت‌های زندگی چه؟ دکتر جان، آیا به نظر شما خوشمزه‌ترین غذای جهان سینه‌ی مرغ گریل شده با کلم‌بروکلی پخته است؟ یعنی بعد از سال‌ها تلاش، توانسته‌اید به مغز خود فرمان دهید که سبزیجاتِ نیم‌پز را از کوبیده‌ی‌‌زعفرانی بیشتر دوست بدارد؟ یا مثلا با خلأ وجودِ سیب‌زمینی سرخ‌کرده در زندگی خود کنار آمده‌اید؟ دل‌تان برایش تنگ نمی‌شود؟ برای آن زردِ خوشمزه‌ی تُرد که انگار نماد کاملِ یک عاشقانه‌ی آرام است؟ دکتر جان، من نوشته‌های نادر ابراهیمی را دوست دارم. نمی‌دانم قبل از رفتنش چند بار جانش را به لذتِ خوردنِ سیب‌زمینی سرخ‌کرده آغشته کرده است اما حتما دوستش داشته که کتاب‌هایش این‌طور به دل می‌نشیند. در صفحه‌ی ۱۸۸ «یک عاشقانه‌ی آرام» نوشته‌ است: «دلم نیمرو با سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ی داغ می‌خواهد. سیّد، کمی بنشینیم، دو تا تخم‌مرغ نیمرو… _برایت بد است آقا! هم تخم‌مرغ، هم سیب‌زمینی سرخ‌کرده، و هم نمک_که یک خروار می‌ریزی روی سیب‌زمینی‌ها… _بانو! دیگر خوب و بد را رها کن! مگر چقدر می‌خواهیم زنده بمانیم که حالا دیگر، در این سن و سال، نگرانِ خوب و بدِ خوراکی‌ها باشیم؟ کمی بانمک زندگی‌کردن، بهتر از مختصری طولانی‌تر زیستن است.» نه دکتر جان، قصدم سوءاستفاده از قسمتی از کتاب نیست. «یک عاشقانه‌ی آرام» پر از مکالمات ضد و نقیضِ زیبا و عمیق است. شبیه تناقض‌های بسیار زیادی که درون ما وجود دارد. کاش حوصله داشته باشید و دست‌کم فصل «پنجشنبه‌ها» را از همین کتاب بخوانید. دوازده صفحه‌ است؛ از ۱۸۱ تا ۱۹۳؛ لذت می‌برید. مطمئنم. گران‌ترین برندهای خودکار هم مثل بیک نمی‌نویسند. با احترام ‘ ‘ ‘ #نامه #روزنگار ‘